جمعه، ۸ مه، پایان باشکوه هفته قدردانی از معلمان را رقم زد و یکی از خاطرهانگیزترین روزهای معنوی مدرسه را رقم زد. دانشآموزان با لباس معلمها، کت، لیوان، فنجان قهوه و عکسهای خاص، به مدرسه آمدند، در حالی که معلمان با پوشیدن هودی، کفش کتانی و کوله پشتی، دانشآموزان را غافلگیر کردند.
این روز پر از خنده، خلاقیت و کلی حسهای خوب و بد در راهروها بود. فراتر از تفریح، این فعالیت روابط قوی بین دانشآموزان و کارکنان را برجسته کرد و یادآوری معناداری از این بود که معلمان چقدر هر روز بر دانشآموزان خود تأثیر میگذارند و الهام میبخشند. تبادل نظرهایی از این دست به ما یادآوری میکند که آموزش و یادگیری میتوانند دو طرفه باشند.
از ژاکتهای بافتنی گرم و نرم و نانهای نامرتب گرفته تا حرکات اغراقآمیز و تکیهکلامهای کلاس درس، تقلید صداها هم متفکرانه و هم خندهدار بود. این رویداد، جامعه مدرسه را به شیوهای شاد و مفرح گرد هم آورد و در عین حال، پیوندهایی را که مدرسه را به چنین مکان ویژهای تبدیل میکند، گرامی داشت.
